USS Erie (1813)

Wstęp

USS Erie był trzymasztowym, drewnianym slupem wojennym, który służył w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych w pierwszej połowie XIX wieku. Jego historia jest ściśle związana z wydarzeniami politycznymi i militarnymi tamtego okresu, a także z rozwojem amerykańskiej floty wojennej. Okręt, zwodowany 3 listopada 1813 roku w Baltimore, stał się symbolem amerykańskiej obecności na morzach i ochrony interesów handlowych USA. W kolejnych latach jego służby USS Erie brał udział w różnych misjach, od działań wojennych po patrolowanie wód handlowych, co czyniło go ważnym elementem strategii morskiej kraju.

Budowa i pierwsze miesiące służby

USS Erie został zbudowany w stoczni w Baltimore, a jego budowa zakończyła się w 1813 roku. Okręt wszedł do służby 20 marca 1814 roku pod dowództwem komandora porucznika Charlesa G. Ridgeleya. Już na samym początku swojej służby napotkał poważne trudności. Z powodu brytyjskiej blokady zatoki Hampton Roads, Erie nie mógł wyjść w morze i był zmuszony powrócić do Baltimore 7 kwietnia tego samego roku. Tam pozostawał zakotwiczony bez załogi przez niemal cały rok, co świadczy o trudnej sytuacji militarnej USA w tym okresie.

Operacje na Morzu Śródziemnym

Po długim okresie oczekiwania, 8 maja 1815 roku USS Erie wyruszył do Bostonu, aby dołączyć do eskadry pod dowództwem Williama Bainbridge’a. Eskadra ta miała na celu działania na Morzu Śródziemnym, jednak po podpisaniu traktatu pokojowego z Algierem, została zawrócona do Stanów Zjednoczonych. USS Erie nie wrócił jednak do kraju – zamiast tego dołączył do flotylli mającej na celu ochronę amerykańskich statków handlowych przed atakami piratów berberyjskich.

Okręt pozostał na Morzu Śródziemnym przez cztery lata, aż opuścił to morze 27 listopada 1819 roku. Po postoju na Maderze oraz w Indiach Zachodnich dotarł do Nowego Jorku 20 stycznia 1820 roku, gdzie przeszedł niezbędne naprawy i modernizacje.

Reorganizacja i dalsza służba

W wyniku przeprowadzonych prac modernizacyjnych USS Erie został przedłużony do 37 metrów i zwiększony jego tonaż do 611 ton. Po tych modyfikacjach okręt opuścił Nowy Jork w listopadzie 1823 roku i ponownie skierował się na Morze Śródziemne, gdzie służył aż do roku 1826. W latach 1827-1832 okręt bazował w Pensacoli na Florydzie, a następnie powrócił na północ dla koniecznych napraw. W tym czasie USS Erie patrolował wody Indii Zachodnich oraz Zatoki Meksykańskiej, zapewniając ochronę amerykańskim obywatelom oraz ich własności.

Flotylla Brazylijska i misje humanitarne

Od sierpnia 1832 roku USS Erie stał w rezerwie w Bostonie aż do czerwca 1834 roku, kiedy to został odkomenderowany do „Flotylli Brazylijskiej”. W czasie burzliwego okresu rewolucji i zamachów politycznych w Ameryce Południowej flotylla ta miała za zadanie chronić amerykański handel oraz obywateli. USS Erie pełnił rolę flagowego okrętu przez większość czasu spędzonego w tej flotylli, dostarczając również informacji wywiadowczych dotyczących sytuacji politycznej w Brazylii oraz sąsiednich krajach.

Po powrocie do Bostonu we wrześniu 1837 roku, okręt został ponownie skierowany na północny Atlantyk z misją niesienia pomocy statkom handlowym w tarapatach oraz patrolowania Indii Zachodnich podczas francuskiej blokady wybrzeża Meksyku.

Ostatnie lata służby

W latach 1840-1843 USS Erie przeszedł przebudowę na uzbrojony okręt zaopatrzeniowy w Bostonie. Po zakończeniu prac modernizacyjnych wyruszył na Pacyfik, dostarczając zaopatrzenie Flotylli Brazylijskiej i osiągając port Callao w Peru latem 1844 roku. Jako jednostka flagowa Flotylli Pacyfiku brał udział w wielu operacjach morskich, a gdy wybuchła wojna amerykańsko-meksykańska, USS Erie był już na Hawajach.

Po wojnie okręt powrócił do Nowego Jorku i jeszcze kilkakrotnie dostarczał zaopatrzenie na Morze Śródziemne oraz Afrykę Północną. Ostatecznie, 26 listopada 1850 roku USS Erie został skreślony z listy floty i sprzedany.

Zakończenie

USS Erie był ważnym okrętem Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych przez wiele lat swojej służby. Jego historia obrazowała nie tylko rozwój amerykańskiej floty wojennej, ale również złożoność relacji międzynarodowych oraz wyzwań związanych z ochroną interesów handlowych USA. Okręt uczestniczył w licznych misjach ratunkowych oraz zabezpieczających amerykańskie interesy na morzach świata. Pomimo zakończenia swej służby, pozostaje on ważną częścią historii marynarki wojennej USA oraz symbolizuje determinację Amerykanów w dążeniu do ochrony swoich obywateli i interesów narodowych.

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).